Haar seizoen liep niet zoals ze in eerste instantie had verwacht, toch staat Mirthe Mons (NXTG Racing Cycling Team) binnenkort wel ‘gewoon’ aan de start van het WK en EK op de weg. Nadat ze vorig jaar al namens TeamNL mocht starten in Rwanda en Frankrijk, is ze er ook bij in Canada en Slovenië. We spraken met Mirthe een aantal weken voorafgaand aan haar deelnames.
Hoe voelde je je toen je te horen kreeg dat je ook dit jaar mee mag naar het WK en EK?
‘Ik was heel blij. Ik had natuurlijk gehoopt dat ik er weer heen mocht, maar mijn seizoen is tot nu toe niet heel erg goed verlopen omdat ik te maken kreeg met de ziekte van Pfeiffer. Het gaat inmiddels de goede kant op, maar ik heb wel getwijfeld of ik terug kon komen op het niveau voordat ik Pfeiffer had. Dat goede gevoel kreeg ik gelukkig weer terug bij de Watersley Ladies Challenge (onderdeel van de Junior Nations’ Cup, red.).’
Je gaat nu voor de tweede keer het WK en EK op de weg. Wat is het verschil in gevoel ten opzichte van vorig jaar?
‘Vorig jaar was echt alles nieuw en had ik geen idee wat ik kon verwachten. Ik had sowieso niet verwacht dat ik mee zou mogen. De focus lag ook iets meer op ervaring opdoen. Dat is nu anders.’
Je hebt inmiddels ook meer ervaring met het toewerken naar deze kampioenschappen. Is de voorbereiding op een EK of WK anders dan die op reguliere wedstrijden?
‘Dat denk ik wel, het zijn sowieso twee grote wedstrijden. Normaal zit je midden in het seizoen en heb je dan weer een wedstrijd, en dan weer een wedstrijd, enzovoort. Dit zit aan het einde van het seizoen, wat het ook duidelijker maakt om er naartoe te werken. Nu zal ik dus vooral trainen in specifieke blokken die zijn afgestemd op het parcours.’
Hoe ben je als renster veranderd ten opzichte van 2025? Zijn er dingen die je uit vorig jaar meeneemt naar dit jaar?
‘Niet per se. Ik ben sowieso gegroeid in het rijden in een peloton. Tijdens het EK en WK vorig jaar startte ik bij elke klim achteraan, maar dat gaat nu goed. Ik denk dat ik dit jaar meer mee kan doen dan vorig jaar. Vorig jaar was alles er omheen ook spannend en was ik in Rwanda ook ziek. Ik ga in mijn hoofd beter voorbereid naar het WK dit jaar, omdat ik weet wat ik kan verwachten. Dat brengt rust.’
De parcoursen in Canada en Slovenië staan vooral in het teken van veel klimwerk, iets wat je goed zou moeten liggen. Zie je een verschil in je kansen op beide parcoursen?
‘Dat vind ik lastig om te bepalen. Op het WK heb je geen rust omdat het de hele tijd op en af is. In het EK-parcours zit 3 keer een lange klim, maar tussen de klimmen in is het wel rustiger. Aan de andere kant is die lange klim zwaarder dan de klimmetjes op het WK. Maar het WK is het langer dan het EK, dus dat maakt het ook zwaar.’
Met wat voor team reizen jullie af naar het WK?
‘Het is een heel divers team, we kunnen elkaar versterken. Karlijn kan gewoon heel hard rijden, een flink vermogen wegtrappen. Evie en Imke kunnen allebei goed in het peloton rijden en hebben ook altijd nog een goede sprint na een lange wedstrijd. Tijdens de Watersley Ladies Challenge merkte ik al dat zij goed in het peloton kunnen rijden. Dat is fijn, want daar trek je je een beetje aan op.’
Tot slot: wat hoop je persoonlijk te bereiken op de beide kampioenschappen?
‘Alles eruit halen wat erin zit. Ik wil, als het lukt, proberen om met een aanval mee te gaan, dus actief voorin meekoersen. En dan uiteraard het liefst voor de overwinning.